Παρασκευή, 23 Σεπτεμβρίου 2011

Αν η ανικανότητα ήταν προσόν, θα είχαν… αριστεύσει

Ο κόσμος έχει αρχίσει να φουντώνει όχι μόνο εναντίον της κυβέρνησης και του ΠΑΣΟΚ, ο κόσμος “φορτώνει” κατά παντός υπευθύνου, χωρίς διάκριση, χωρίς επιμερισμό. Τα πράγματα έχουν ξεφύγει και δεν υπάρχει επιστροφή.

Η πιό «ώριμη» αντιμετώπιση από τους χώρους της ενημέρωσης, ιδιαίτερα του διαδικτύου επιτάσσει την αλλαγή στρατηγικής. Η προπαγάνδα, όσο εξεζητημένη και κατάλληλα σερβιρισμένη και αν είναι, δεν αρκεί καθόλου. Μάλιστα, φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα.

Η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική. Είναι πολύπλευρη και καταλήγει, ή θα καταλήξει, αργά ή γρηγορότερα, σε κρίση ταυτότητας.

Η αξιοπιστία στην ενημέρωση δύσκολα πλέον θα κατακτιέται.

Απαιτείται επαγγελματισμός και πλήρης αφοσίωση στην αυθεντικότητα και την αλήθεια.

Προσωπικά δύο σχόλια που διάβασα και άκουσα με συγκλόνισαν:

α) Ο οικονομολόγος Βεργόπουλος χθες στον Flash είπε
“είναι η πρώτη φορά που οι οικονομολόγοι από την άκρα αριστερά έως την άκρα δεξιά συμφωνούν ότι όσο η χώρα είναι σε τόσο βαθιά ύφεση δεν μπορεί να εφαρμοστεί κανένα μέτρο που να έχει αποτέλεσμα. Εγώ ένας αριστερός συμφωνώ με τον υπουργό οικονομικών των ΗΠΑ που στην Πολωνία ζήτησε λύση του προβλήματος της Ελλάδας μέσα από την επιστροφή της στην ανάπτυξη”.
β) Σε χθεσινό κινδυνολογικό άρθρο του Παπαχελά στην Καθημερινή κάποιος αναγνώστης σχολίασε:


«…σταματήστε να τρομοκρατείτε τον κόσμο ότι θα έρθει το τέλος του κόσμου εάν δεν εφαρμόσουμε πιστά όσα απαιτούν οι δανειστές. Επιτέλους κάτι τέτοιο δεν έγινε ούτε μετά την μικρασιατική καταστροφή ούτε μετά τον β παγκόσμιο πόλεμο και τον εμφύλιο πόλεμο που είχαμε εκατόμβες νεκρών. Δεν μπορεί να μην υπάρχει λύση τώρα που δεν έχει πέσει ούτε σφαίρα».
Όλοι πλέον συνειδητοποιούν ότι οι εμμονές των Γερμανών σε συνδυασμό με μια πειθήνια και φοβισμένη κυβέρνηση που έχουν βρει μας οδηγούν στον γκρεμό όχι μόνο εμάς αλλά και όλη την Ευρώπη.

Οι Γερμανοί για δικούς τους λόγους παίζουν με την φωτιά.

Προσπαθούν με έναν σμπάρο να πετύχουν πολλά τρυγόνια.

Είναι τυχαίες οι υποβαθμίσεις των Γαλλικών τραπεζών; Νικολά σου έχει ρουφήξει το μεδούλι η Κάρλα και δεν βλέπεις ότι οι Γερμανοί μέσα από την ελληνική κρίση πάνε να την φορέσουν και σε εσάς.

Πλέον είμαι πεπεισμένος ότι η μόνη λύση είναι μια νέα κυβέρνηση μέσα από εκλογές με ένα σαρωτικό ποσοστό όπου θα συμμετέχει στο νέο σχέδιο σωτηρίας που θα εκπονηθεί.
Κατά τα λοιπά μην περιμένετε εκλογές.

Ούτε στο Πασόκ αντέχουν να ρίξουν την κυβέρνηση ούτε απέξω έχουν καμιά διάθεση να χάσουν τέτοιους πελάτες.

Στις πορείες και στις φασαρίες δεν πιστεύω η μόνη λύση είναι να κινηθούμε μαζικά και νομικά και να μην εισπράξουν τα χρήματα που περιμένουν μέσα από τους φόρους.

Η μόνη λύση είναι με μαζικές αγωγές να αποτύχουν οι υπερβολικές φορολογήσεις που ετοιμάζουν.

Ως προς το σκέλος της αναδιοργάνωσης του δημόσιου τομέα συμφωνώ ειδικά και στην περικοπή των υπερβολικών προνομίων κάποιων προνομιακών ομάδων εργαζομένων.

Δεν μπορεί ο δάσκαλος και ο γιατρός να παίρνουν 1.000 ευρώ και η κυρία τελωνειακός και εφοριακός και ο συνταξιούχος των πενήντα της ΔΕΗ 2.500 και 3.000 χιλιάδες.


------------------------------

Να την πω την αλήθεια όπως την βλέπω εγώ;

Είμαστε πτωχευμένοι η εδώ και καιρό.

Ο λαός μας έχει μάθει την παροχή και το βόλεμα, αλλά ο λαός μας είναι αυτός που έβγαλε τα 18 λιανοτράγουδα.

Οι επιλογές είναι

α) φτώχεια και ελευθερία
β) φτώχεια και υποδούλωση.

Στο πρώτο θα μάθουμε να πατάμε στα ποδάρια μας — εμείς που επιζούμε από το 2000 πΧ με την ίδια γλώσσα — στο δεύτερο θα γυαλίζουμε μπότες αλλά θα έχει και κανένα τυχερό πουρμπουάρ.


------------------------------

Η κατάσταση απαιτεί ψυχραιμία και καθαρότητα σκέψης.

Βεβαίως και έχουμε, έστω ιδιότυπα, πτωχεύσει εδώ και καιρό.

Βεβαίως και αναγνωρίζεται η κατάσταση και γι αυτό προτείνονται αποσπασματικές λύσεις (όπως η συμφωνία τής 21ης Ιουλίου), ελλείψει καθαρού στρατηγικού πλαισίου διαχείρισης και της ελληνικής λύσης.

Βεβαίως και είναι δυνατή μία άλλη πρόταση διαχείρισης, πιο πειστικής και όντως διαχειρήσιμης.

Βεβαίως και η Τρόϊκα ακολουθεί συγκεκριμένες εντολές πίεσης, ελλείψει άλλων εναλλακτικών προτάσεων.

Βεβαίως και οι ευρωπαίοι έχουν βγει από τα ρούχα τους, διαπιστώνοντας παντελή έλλειψη άρθρωσης εναλλακτικής οικονομικής πολιτικής.

Βεβαίως και οι ευρωπαίοι δεν επικροτούν μόνον εισπρακτικά μέτρα πού φέρνουν μόνο το αδιέξοδο, την κοινωνική οργή και τον κίνδυνο ανεξέλεγκτης κοινωνικής έκρηξης.

Βεβαίως… Βεβαίως… Βεβαίως…

Το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η κυβέρνηση.

Δεν μπορεί να σκεφθεί.
Δεν έχει καμία μα καμία στρατηγική.
Δεν κάνει απολύτως τίποτα.
Δεν έμαθαν οι άνθρωποι ποτέ να σκέφτονται πολιτικά παρά μόνον ατομικά ωφελιμιστικά.
Δεν μπορούν και δεν θέλουν να κάνουν τίποτα.

Μόνον όταν ζορίζονται ακολουθούν την πεπατημένη.

Νέους φόρους. Χωρίς καμιά λογική. Χωρίς κανένα σκοπό. Χωρίς καμιά ελπίδα.

Αν η ανικανότητα ήταν προσόν, η κυβέρνηση του Γ.Α. Παπανδρέου θα είχε αριστεύσει…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου