Κυριακή, 4 Σεπτεμβρίου 2011

Ανάγκη ταχείας τιθάσευσης της Τουρκίας προτού…


Η νεο-οθωμανική παραληρηματική εξωτερική πολιτική βρίσκεται πλέον σε πλήρη εξέλιξη και η Δύση έχει πλέον την ευθύνη να προστατεύσει τα συμφέροντά της από τα… αρπακτικά… Το ρόλο του προστάτη (μήπως να έμπαινε σε εισαγωγικά;) των Παλαιστινίων στη Γάζα θα παίξει ενεργά η Τουρκία, απειλώντας με… ναυμαχία τις ισραηλινές δυνάμεις σε περίπτωση που τολμήσουν να… απειλήσουν μη στρατιωτικά πλοία, όπως αυτά του αυτοαποκαλούμενου «στόλου της ελευθερίας»!
Όπως δήλωσαν μη κατονομαζόμενοι αξιωματούχοι στην τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ», το τουρκικό ναυτικό θα αυξήσει την παρουσία του στην Ανατολική Μεσόγειο και γενικότερα θα ακολουθήσει μια πιο επιθετική στρατηγική, ως αποτέλεσμα της έκθεσης που έδωσε στη δημοσιότητα ο ΟΗΕ για τον «στόλο της ελευθερίας».
Με απλά λόγια, αφενός η Άγκυρα γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων της τον ΟΗΕ και όλους όσοι έχουν το… θράσος να διαφωνούν με τον σουλτάνο Ερντογάν, αντί να του λένε «μάλιστα πολυχρονεμένε μου». Ό,τι η Άγκυρα και η ισλαμο-νταβατζήδες που την κυβερνούν δεν θεωρούν σωστό, είμαστε όλοι υποχρεωμένοι να συμμορφωθούμε διότι αλλιώς… «κορίτσια ο στόλος»!
Το πιο φθηνό κόλπο του φασιστικής νοοτροπίας του πασά της Άγκυρας, είναι η ξεδιάντροπη εκμετάλλευση του δράματος των Παλαιστινίων με σκοπό να καλύψει πίσω από την υποτιθέμενη… σκασίλα του για το μέλλον τους, την απόπειρα να εκβιάσει με σκοπό να ανατρέψει τον αποκλεισμό του από την εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο.
Τι σημασία έχει το ότι δεν του ανήκει τίποτε; Καμία απολύτως. Με το έτσι θέλω, ο Ερντογάν και η παρέα του εξελίσσονται σε απειλή χειρότερη από τους κεμαλικούς, οι οποίοι αν μη τι άλλο διέθεταν στρατηγική σκέψη και όχι θρησκευτικό φανατισμό.
Το ζήτημα είναι πότε θα αντιληφθεί η Δύση – σίγουρα το έχει, απλά παρουσιάζεται αρκούντως αμήχανη – ότι το τεχνητό κρατικό μόρφωμα πολλαπλών εθνοτήτων που ονομάζεται Τουρκία, επιχειρεί φυγή προς τα μπρος για να αποτρέψει μια «τουρκική άνοιξη». Στην προσπάθεια όμως αυτή και λόγω της αγωνίας για το μέλλον του, οι κυβερνώντες απειλούν Θεούς και δαίμονες και ισχυρίζονται ότι δεν θα διστάσουν να μετατρέψουν την περιοχή σε κόλαση, εάν όλοι εμείς οι… άπιστοι δεν υποταχθούμε στο υπέρτερο – όντως το πιστεύει! – πνεύμα και την ευγενική προέλευση του πεφωτισμένου κυβερνήτη Ερντογάν!
Στο «όλοι εμείς» εννοούμε «όλοι εμείς χριστιανοί και εβραίοι», σκοπίμως δεν αναφερόμαστε σε έθνη, διότι ο Ερντογάν φαίνεται να καταλαβαίνει μόνο από… «Αλάχ Άκμπαρ», δηλαδή από την ισλαμική… πολεμική ιαχή «ο Θεός είναι μεγάλος», η οποία ταιριάζει με όλα… σαν την κόκα-κόλα… Νικάμε; Αλάχ Άκμπαρ! Μας τα ‘κατέβασαν’; Αλάχ Άκμπαρ! Θα περάσει… ο πόνος και σε 5-6 αιώνες θα εκδικηθούμε… Για τέτοιες καταστάσεις μιλάμε, οι οποίες χρήζουν μαζικής ψυχαναλυτικής προσέγγισης.
Η κατάσταση έχει φθάσει στο απροχώρητο και ότι και να λέμε με χιουμοριστική διάθεση, απλά αποτελούν προσπάθεια συγκάλυψης της οργής για την περιπέτεια στην οποία σπρώχνει την περιοχή η Τουρκία. Είναι δυνατόν κάποιοι να συζητούν την εκδίωξη της Ελλάδας από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τα οικονομικά προβλήματα και τους προβληματικούς δείκτες και να μην έχει ξεσηκωθεί και η τελευταία πέτρα ζητώντας την εκδίωξη της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ;
Το μόνο βέβαιο είναι ότι τα σύνορα του Δυτικού κόσμου με τις δεδομένες αξίες και τα όποια προβλήματα, βρίσκονται στο Αιγαίο. Το δυστύχημα είναι ότι οι ελληνικές πολιτικές ηγεσίες με την «μεσοβέζικη» εξωτερική τους πολιτική επιχειρούν να συμβιβάσουν τα ασυμβίβαστα και δεν διεκδικούν τον γεωπολιτικό ρόλο που αρμόζει στη χώρα. Κι εάν δεν το έχουν καταλάβει, μπορεί να είναι σχετικά απλή αποστολή για την ισραηλινή Αεροπορία να περιποιηθεί δεόντως το τουρκικό Ναυτικό, ενδεχομένως καταρρίπτοντας και κάμποσα τουρκικά μαχητικά βοηθώντας με έμμεσο τρόπο και στην αποκατάσταση της ισορροπίας στο Αιγαίο, ωστόσο, το ερώτημα είναι τι κάνουμε εμείς ως Ελλάδα. Αν έχουν μυαλό ας σκεφθούν γιατί ΔΕΝ πρέπει να το κάνουν μόνοι τους… Το ηθικό των Τούρκων πάντως θα καταρρακωθεί, ενώ και στις αποστολές τους στην περιοχή φοβισμένοι θα πάνε και θα συντριβούν. Αρκεί να μην πτοηθεί κανείς από τα φθηνά ανατολίτικα κόλπα της τουρκικής ηγεσίας.
Ο Πάνος Μπεγλίτης, ο Έλληνας υπουργός Εθνικής Άμυνας γίνεται δεκτός από σήμερα στο Ισραήλ με πρωτοφανείς τιμές. Πόσο προετοιμασμένος είναι; Πόσο έχει αντιληφθεί τι διακυβεύεται; Πόσο αποφασισμένη είναι η κυβέρνηση «να παίξει μπάλα»; Οι ναυτικές δυνάμεις του Ισραήλ δεν έχουν την ισχύ των ελληνικών και η παρουσία μονάδων του ελληνικού στόλου στην Ανατολική Μεσόγειο είναι επιβεβλημένη. Σε τέτοιες περιπτώσεις το οικονομικό κόστος δεν είναι πρόβλημα, η μαχητική αξία και η εκπαίδευση είναι το ζητούμενο.
Έχει άραγε καταλάβει ο Π. Μπεγλίτης ότι δεν μπορεί η παρουσία του στο Ισραήλ να εξαντληθεί σε υποσχέσεις για την προμήθεια του τάδε ή του δείνα οπλικού συστήματος; Η συνταγή δοκιμάστηκε στο παρελθόν και απέτυχε οικτρά. Στρατηγική σύλληψη υπάρχει; Ή θα δικαιωθούν όσοι υποστηρίζουν χρόνια ότι η προδιάθεση των εν Ελλάδι κυβερνώντων είναι «να τα βρούμε» με τους Τούρκους και να δώσουμε λεφτά στην υγεία και την παιδεία (η γνωστή καραμέλα των άχρηστων που κατέστρεψαν τη χώρα και έχουν πείσει ακόμα και τον εαυτό τους ότι φταίνε οι εξοπλισμοί, που αποτελούν ένα μικρό κλάσμα μπροστά στις αθλιότητες που χρεώνονται).
Το πρόβλημα είναι ότι η «τρυφερή» – μέχρι παρεξηγήσεως – ψυχοσύνθεσή τους ουδέποτε τους επέτρεψε να ασχοληθούν σοβαρά με την ΑΠΟΤΡΟΠΗ, επειδή η ηττοπάθεια, η μιζέρια και οι ιδεοληψίες τους δεν επέτρεψαν ποτέ να αντιληφθούν πραγματικότητες των διεθνών σχέσεων που ισχύουν επί αιώνες.
Και καλά, κάποτε η πολιτική αυτή είχε τις «ευλογίες» της Ουάσιγκτον. Αυτό που είναι εντελώς τρελό, είναι ότι η Ουάσιγκτον μπορεί να έχει αλλάξει πολιτική, οι Έλληνες όμως ενδεχομένως και να θεωρούν ότι κάνουν… αντίσταση εξακολουθώντας να κατευθύνονται από τα ίδια χρεοκοπημένα στερεότυπα.
Η χρεοκοπία της πολιτικής, ή μάλλον αυτών που την υπηρετούν στην Ελλάδα είναι δεδομένη. Ας είναι καλά ο Ερντογάν που κάνει ότι μπορεί για να καταστρέψει μια ώρα αρχύτερα τη χώρα που φιλοδοξεί να εξελιχθεί σε «παιδονόμο» της ευρύτερης περιοχής. Ας άρουμε τη απόφαση να τον βοηθήσουμε τον άνθρωπο…

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου